“पूर्णा” मा समर्पण

पूजा गर्छु तिमीलाई फूल नित्य चढाउँछु
पूर्ण हौ, पूर्ण छौ पूर्णा ! पूर्ण श्रध्दा चढाउँछु !
(1)

पूर्णको पूर्ण विस्तीर्ण पूर्ण प्रेम चढाउँछु
दिव्य सौन्दर्यको पूर्ण-आभा-पूर्ण चढाउँछु !
(2)

प्रेम गङ्गे ! तिमी पूर्णा ! व्योमब्रह्म चढाउँछु
पूर्ण झन्कारको नाद शब्दब्रह्म चढाउँछु !
(3)

तिमी पुर्णा ! तिमी प्रेमा ! तिमी सम्पूर्ण पूर्णता
सद्य-स्नात सुधानन्द ! ब्रह्मनाद चढाउँछु !
(4)

आहा मेरी प्रिया पूर्णा ! दिव्यनाद चढाउँछु
मेरी अन्तर्यकी देवी ! नाद बिन्दु  चढाउँछु  !
(5)

:नरेन्द्र पराशर

रामेका बा

हाइड्रोसिलको उपचार गर्न
एकपटक उनी पक्कै बिराटनगर गएका हुन्
अन्यथा रामेका बा कहीं गएनन्……. !

माथ्लाघरे ‘लक्ष्मीप्रसाद’ ‘महेश योगी’ कहाँ जाँदा पनि
तल्लाघरे ‘देवीप्रसाद’ ’
‘ॐ शान्ति’मा गए पनि
अहँ रामेका बा कहीँ गएनन्……!

रामेका फकत खेतमा गए
हलो जोते, डल्ला फुटाए, आली लगाए
खेतमै, माटोमै पसिना बगाए
तर कहीँ गएनन्
जान भ्याएनन्…….!

सानैमा ‘दोलखा’ को ‘जफे’बाट
भागेका रामेका बा
कता कताबाट ‘कपरसुख्खा’ पुगे
कपरसुख्खा ‘मोरङ’ को ‘सिजुवा’ मा पर्छ
‘सौठा’ का भलाद्मीहरुले
‘काधुपाडा’की केटी
मिलाइए पछी
उनी छिट्टै रामेका बा बने
खुशी बने
कमसे क्म एउटा नाम बने…. !

रामेका बाले रक्सी तानेनन्
कसैका चेलीबेटी तानेनन्
कसैका खुट्टा पनि तानेनन्
मात्र जीवनको गाडा ताने….!

रामेका बाको मावली थिएन
ससुराली पनि थिएन
कुनै थप अभिलेख थिएन
मुस्किलले मतदाता नामावलिमा नाम थियो
चुनाव ताका उहिले पञ्च आउथे
उनले ‘हुन्छ’ भन्थे
पछी कांग्रेस्-एमाले आए
उनले ‘हुन्छ’ भने
अली अघी माओवादी आए
उनले उत्तिकै खुशी भएर ‘हुन्छ’ भने
रामे बा ले कसैलाई निरासा दिएनन्
सबैलाई भोट् दिए…..!

‘कपरसुख्खा’मै पनि उनलाई कमैले चिन्छन्
कसैद्वारा नचिनिदा पनि
आँफैंले आँफैंलाई चिने जस्ता
आहा ! रामेका बा !

रामेका बाले वेद पढेनन्
उपनिषद्, गीता व पुराण पढेनन्
कुनै मन्दिराका खुड्किला चढेनन्
ब्रह्म, आत्मा र मुक्ति खोज्दै
अहँ, कतै गएनन्
उनी केवल घरबाट खेत गए
र खेतबाट घर गए

तर एउटा पनि सपना चकनाचुर नभएका
‘कदला’ खोला किनरको सानो झुपडीमा बस्ने
आहा ! रामेका बा !
ज्ञानका प्रदिप्त आभा
आहा ! रामे का बा !

‘शिखरका खरका झुपडी मुनि’

मृदु हरा लहरा पहरासँग
रजतका छतका छहरासँग
म त हिँडेँ कमलो र गुणी बनी
शिखरका खरका झुपडीमुनि !

विपिनमा मुरली खगमा बजी
विटपमा लटरम्मा सजिधजी
सुमन बन्न हिँडेँ म बनी धनी
शिखरका खरका झुपडीमुनि !

शहरका घरका भरमा परी
हृदयकी वसुधा मरुमा झरी
प्रकृतिका कृति ली म हिँडेँ छु नि
शिखरका खरका झुपडीमुनि !

रकमका कमका गम छन् न ता
चउरका उरका मन छन् त्यता
अब सनातन मुक्त  हिँडेँ मुनि
शिखरका खरका झुपडीमुनि !

:नरेन्द्र पराशर

यो प्रेम गर्ने परमेश्वरै हो

यो प्रेम गर्ने परमेश्वरै हो
डोर्‍याउने यो परमेश्वरै हो
आनन्दको ईश्वर छेउ आयो
आकाश झैँ व्याप्त भएर आयो !

छातीभरी झोल बगेर आयो
कोइलीको बोल गरेर आयो
अमूल्यको मोल दिएर आयो
उन्मुक्तिको घोल पिएर आयो!

हाँस्दै अहा सुन्दर चीज आयो
चैतन्यको अन्तिम बीज आयो
विस्तीर्ण फैलावटसाथ आयो
अज्ञात आकर्षण मात आयो !

ढल्केर हल्का अनुराग आयो
प्यारीसँगै त्यो कति छेउ आयो
लौ प्रेमको गीत बजेर आयो
कैल्यै नजाने गरी छेउ आयो !

यो धर्म गर्ने परमेपरमेश्वरै हो
सत्कर्म गर्ने परमेश्वरै हो
ऐश्वर्यको नन्दन पुष्प आयो
त्यै पुष्पले जीवन स्वाद छायो !!

:नरेन्द्र पराशर

“तिमी”

तिम्रा ओठ कुनै फूल गुलाबी लाज-मञ्जरी
टोल्हाउँछ कलेजो नै भो भो नबोल भै चरी !

दाँतमा शीत का थोपा राखिदिएछ ईशले
नहाँस है म मर्नेछु एक्लो पार्ला गिरीशले !

तिम्रो केश फुकाएको लाग्छ सुन्दर बादल
बज्छ देखेर त्यो केश मन-मयुर मादल !

तिम्रा आँखा जुरेलीका जस्ता प्यारा मनोहर
डुबिदिन्छु तिनै आँखाका नानीमा बरोबर !

तिम्रो मुहार चम्किन्छ जस्तो हिमाल सुन्दर
तिम्रो माया अझै मीठो कल्पना झैँ छ कोमल !

यती राम्री तिमी प्यारीलाई सकिनँ क्यै दिन
माफ क्षमा गरिदेऊ मुटुमात्र छ है दिन !!!

:नरेन्द्र पराशर
(शृंगारसुधा कवितासंग्रहबाट)

वाचा

प्रेमको कलिलो बोट पटक्कै मर्न दिन्नँ म
प्रेमको कमलो फूल चटक्कै झर्न दिन्नँ म
प्रेमको स्वच्छ यो ताल धमिलो हुन दिन्नँ म
प्रेम आकाश हो नीलो ! यो कालो हुन दिन्नँ म  !

तिम्रो पवित्र मायामा भाग लग्न म दिन्नँ है
तिम्रो सौंन्दर्यमा प्यारी दाग लाग्न म दिन्नँ है
तिम्रा स्वप्निल आँखामा धूलो पर्न म दिन्नँ है
तिम्रा कोमल आत्माका इच्छा मर्न म दिन्नँ  है !

छोडी टाढा तिमीलाई परदेश म जान्नँ  है
मुख मोडी तिमीबाट अर्कोतिर म जान्नँ  है
तिम्रो वसन्त छोडेर मरुस्थल म जान्नँ  है
लत्याएर मुना माया पाप बोक्न म जान्नँ  है !

सजाएर सदा राख्छु आँखामै नित्य राख्दछु
लुकाएर तिमीलाई छातीमै नित्य राख्दछु
मह-चाका सरी मीठो मायामै नित्य राख्दछु
फूल हौ फूल बारीकै छायामै नित्य राख्दछु !!

:नरेन्द्र पराशर, 

(शृंगारसुधा कवितासंग्रहबाट)

सपना

........................

सपनाका पुतलीहरूलाई फुक्का छोडिदिएं मैले

र उडाइदिएं सपना कै बगैचाहरूमा

अनेकौं प्रफुल्ल स्वप्नपुष्पहरूका

अमृतमय परागहरूमा

रमाइरहे मुक्त सपनाका उन्मुक्त पुतलीहरू

स्वप्नहीनताकोविरूध्धमा

अनन्त सपनाका अद्भुत् नन्दन बागहरू सजाएर

बहाइदिएं सपनाकी पवित्र गंगा

पारावार खुलेको स्वप्नमय ह्रिदयको फांटमा

सपनाका तोरीबारीहरू

सपनाका हिमचुचुराहरू

सपनाका मानसरोबरहरू

सपनाका आकाशगंगाहरू

यी सबै सबै प्राप्य छन्

सपनाका उत्तप्त तरंगहरूमा

मेरा सपनाका पुतलीहरू रमाइरहे

प्रत्येक स्वप्नपुस्पहरूलाई सुनाइरहे

कुनै गुप्त रहश्य

जन्मजात थाकेर सुतेकाहरूले

कसरी देख्नु सपना

ढुंगाहरूले बरू देख्न सक्लान् सपना

तर लाशहरूले कसरी देख्नु सपना

सपनाका पुतलीहरू कहिल्यै थाकेनन् उडेर

रंग् माथि रंग् थपिरहे

आनन्द माथि आनन्द थप्दै उडिरहे

दुबै पखेटा फैलाएर

सपनाकै आकाशतिर उडिरहे

सपनाका अगणित रंगीन पुतलीहरू

मेरा सपनाका आखा नजिक उडिरहे

सपना देख्न सिकाउंदै

उडिरहे

उडिरहे....!